September 6th, 2021

Thanos Samaras Θανος Σαμαρας

May 16th, 2021

Great idea I had, moving to Exarcheia. I can hear the vibrating buzz, of all the people socializing at all the bars around the area. What are they saying to each other? Did they arrange to meet there? Did they happen to run into each other? How does one arrange these things? Are they friends? They are engrossed in each other. So relaxed and content. What the f is that like? Good thing I don’t own a mαchιnε gυn. 

May 16th, 2021

All the places that a C- face on a B+ body will accept you.

May 16th, 2021

Ran into someone on Friday, I was rushing out of FedEx with a new pair of cunt Lanvin pants I tracked down in Tokyo and I felt eyes on me so I turned, he was smiling, I smiled back, stopped as if I recognized him and spewed a chirpful hi! Spent 10 mins chatting about my struggles to have my fucking film produced and about his home on Andros island. I don’t know who he is. He seemed nice. I sort of think he might be someone I thought I disliked, but he seemed nice. Early onset of Alzheimer’s is no fun but at least I don’t have to be fully present.

May 9th, 2021

It’s becoming very clear to me how people end up shοοting up places. The shοοter is often the least guilty one. The trιgger is truly pulled by the one being shοt. Beat someone up long enough and you’ll bring it on yourself.

October 21st, 2020

If you’re reading this, email me, let’s go for tea or food, I’ll make a reservation.

October 21st, 2020

dear diary,
a curious predicament; the quotidien horrors, momentarily dulled so effectively by way of russian distillery goods, make it possible to appear relatively normal; that is the current modus operandi. Stay tuned, for more unfortunate posts.

June 23rd, 2020

“The script called for a flashback to show how Sebastian, “suddenly, last summer” in Spain, realizes he is not young any more and loses his powers of manipulation. Sensing his vulnerability, his exploited playthings turn on him and punish him in some unspeakable manner.”

May 19th, 2020

April 25th, 2020

So, self, today marks the day I officially became he.

Good luck.

April 23rd, 2020

October 27th, 2019

It was a very good, satisfying experience and I’m damn proud of the results.

March 1st, 2019

First day of rehearsals, said all the wrong things, spontaneously exposed myself in many awkward ways, possibly causing irreversible damage in the balance, felt cripplingly inadequate.














February 27th, 2019

and then that happened

February 13th, 2019

Rehearsals start March 1st, for 3 months.

December 16th, 2018

3 years back in Athens. I was certain it would feel like home but I’ve never felt so out of place. People here are ghosts. Now what.

December 10th, 2018

fuck real locations.

November 12th, 2018


“Mon coeur est bon, mais je suis un monstre.”
































November 9th, 2018

Ούτε 3 χρόνια πίσω στην Ελλάδα, και έχω γεράσει 10 χρόνια.

May 30th, 2018

Πώς προσεγγίζει ο Θάνος Σαμαράς τον Ευαγγελισμό της Κασσάνδρας;
Έλλη Τρίγγου: «Ο κόσμος των ανθρώπων είναι πολύ σκληρός για ένα πλάσμα σαν τον Θάνο Σαμαρά. Για τον λόγο αυτό, έχει κατασκευάσει ένα δικό του σύμπαν, βυθισμένο στη μαγεία και πλήρως απαλλαγμένο από κάθε μορφή ρεαλισμού. Μέσα από αυτό το σύμπαν, υπάρχει, δημιουργεί και επικοινωνεί. Και μέσα σε αυτό το σύμπαν, με κάλεσε να συστηθώ με τη δική του εκδοχή της Κασσάνδρας. Με χειρουργική ακρίβεια, έφερε εις πέρας τη σκηνοθεσία, την κίνηση, το σκηνικό, τα κοστούμια, τους φωτισμούς και τον ήχο της παράστασης, προσεγγίζοντας το έργο μέσω της ποίησης. Ποίηση στον λόγο, στο σώμα, στην αισθητική. Προσέγγιση, ακραία ποιητική.»


March 25th, 2018

Το κείμενο που έστειλε στο Protagon ο σπουδαίος διανοητής Δημήτρης Δημητριάδης, φανερώνει αυτό που το εξασκημένο μάτι, ο επίμονος θεατής και όσοι πραγματικά γνωρίζουν τον Θάνο Σαμαρά νιώθουν με σιγουριά από νωρίς: Η φύση του είναι το Εκπληκτικό.

“Τον Θάνο Σαμαρά τον γνωρίζω προ πολλού. Όσα όμως κι αν γνωρίζω από αυτόν, και δεν είναι καθόλου λίγα – λέω μερικά : πρωτοφανής οξυδέρκεια, ακατάβλητη τόλμη, αμιγής διανοητική, ψυχική και συναισθηματική παραβατικότητα, παντελής έλλειψη κοινοτοπίας και συμβατικότητας, αβυθομέτρητη ανάγκη υπέρβασης και αναζήτησης, εξίσου βαθιά ανάγκη δημιουργικότητας πέρα από στερεότυπα και συνήθειες –, δεν είναι αρκετά για να τον προσδιορίσω κι ακόμα λιγότερο να τον εξαντλήσω, μάλλον είναι αρκετά για να πω ότι δεν τον γνωρίζω.

Εκτός από ένα ιδιότυπο είδος μυστηρίου, ίσως και μυστικού, που κατέχει μόνον αυτός, εκείνο που νομίζω ότι τον κάνει να είναι ουσιαστικά αυτό που είναι, βρίσκεται στην διάσταση τού αγνώστου.

Ο Θάνος Σαμαράς περιέχει κατά κύριο λόγο ένα απροσδιόριστο σε έκταση πεδίο αγνώστου, κι αυτό ακριβώς αποτελεί το τι είναι ο ίδιος σήμερα και θα είναι εν συνεχεία.

Αυτό το άγνωστο βρίσκεται μέσα του σε αναμονή, αλλά και σε εγρήγορση, γιατί, πιστεύω, όσα έχει δώσει και δείξει μέχρι στιγμής είναι το ελάχιστο που μπορεί να δώσει και να δείξει. Όλα τα εξαιρετικά χαρίσματά του, με προεξάρχον την ανένδοτα απρόσφορη ενδοτικότητά του σε οτιδήποτε φτηνό και τετριμμένο, άτολμο και περιορισμένο, τρέχον και ανούσιο, βρίσκονται στο ξεκίνημά τους, μόλις τώρα αρχίζουν να εκδηλώνονται, να μορφοποιούνται.

Θα τον χαρακτήριζα επίσης με όρους ανατρεπτικούς, ριζοσπαστικούς, δίνοντας στις λέξεις αυτές αυθεντικό νόημα, γιατί ο Θάνος Σαμαράς είναι φορέας εκρηκτικών υλών, είναι ένας καλλιτέχνης-βομβιστής, δεν χωράει σε σχήματα και πλαίσια κοινώς αποδεκτά και συνεπώς ανώδυνα, δεν χωράει παρά μόνο στο απεριόριστο άγνωστο.

Είναι ικανός να διακινδυνεύσει, το έχει αποδείξει, και δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι θα το αποδείξει πάλι και πάλι με τον πιο θεαματικό και γνήσιο τρόπο γιατί δεν φοβάται τις ρήξεις και δεν διστάζει μπροστά στο ρηξικέλευθο.

Είναι πάνοπλος για υπερβάσεις και συγκρούσεις, προικισμένος για ό,τι αντιτίθεται στην ρουτίνα και στην μετριότητα.Η φύση του είναι το Εκπληκτικό.»

March 3rd, 2018

I will assume that the cypriot idiot is paying for everything, as I used to pay for everything, you narcissistic sociopath hick.

January 27th, 2018

I can’t count for shit but it’s probably been a week that I have met someone in person.

January 23rd, 2018

January 23rd, 2018

Dear fucking diary,
I haven’t spoken to you in a while, but I’ve thought about you a lot and often.
It’s Tuesday night, pouring rain. Lately I’ve not been able to sleep until 4-5am. The night just flies by, even without much activity to preoccupy me. Remember I used to tell you everything? Ah, those where the days. In most ways, those were the days.
I usually don’t leave the house now, unless it’s for a meeting or mandatory errands. Sometimes it’s 4-5 days without stepping out. It has become the normal. A few other things have also become the new normal, like only having about 2 or 3 people in my life in various degrees of what resembles closeness but not actually. I can’t talk to you anymore as I used to and it’s a shame, because it was a release. Now I can only lie or at least not tell you the truth. Or anything for that matter. Just know that nothing, literally nothing is working out.
I just deleted what I just wrote.

Screen Shot 2018-01-23 at 11.35.35 PM


September 18th, 2017

Θα περάσει λίγο αργότερα και θα φέρει τούρτα.
looking into boat tickets.
mentally, already packed.
σχετικά με Κασσάνδρα,
όλο αυτό, ευτυχώς τουλάχιστον θα αφήσει ανεξίτηλο μώλωπα.
hopefully, each time, becoming less human, for next time.

August 25th, 2017

μόλις με πήρε τηλέφωνο η Μαμά μου, πέθανε.

August 25th, 2017

εξακολουθεί να ζει.
τον είδα στον ύπνο μου, δεν μπορούσε να κολυμπήσει.

August 23rd, 2017

Mom called, said I should come see Dad. That if I wanted to see him, now would be the time. I heard Dad in the background, yell “help”.


I told her I did not want to see him.

August 3rd, 2017

Ο μπαμπάς μου θα πεθάνει όπου να΄ναι.

Screen Shot 201j7-08-04 at 142.48.43 AM